مجالس عزاداری امام حسین(ع)/ چرا دهه اول محرم عزاداری می کنیم؟

مجالس عزاداری امام حسین(ع)- چرا دهه اول محرم عزاداری می کنیم-لزوم توجه به گسترش به هیئت های هفتگی

چرا عزاداری برای امام حسین (علیه السلام) و یاران با وفایشان از اول محرم آغاز می شود با این که ایشان در دهم محرم به شهادت رسیدند ؟

اولا: با آغاز ماه محرم مصائب امام حسین (علیه السلام) و یارانش تداعی می شود و سیره ائمه علیهم السلام نیز احیای دهه محرم بود همان طوری که امام رضا (علیه السلام) می فرمایند: ” کان أبی إذا دخل شهر المحرم  لا یری ضاحکا و کانت الکآبه تغلب علیه حتی یمضی منه عشره أیام فإذا کان یوم العاشر کان ذلک الیوم یوم مصیبته و حزنه و بکائه و یقول: هو الیوم الذی قتل فیه الحسین صلی الله علیه: وقتی ماه محرم فرا می رسید در پدرم امام کاظم علیه السلام آثار شادی  دیده نمی شد و همواره غمگین بودند، روز دهم، روز مصیبت و اندوه و گریه او بود و می فرمود : در این روز بود که حسین علیه السلام را به شهادت رساندند. (امالی صدوق، ص ۷۸ و بحار الانوار، ج ۴۴ ص ۲۸۴)

دوماً: در عرف رسم بر این است که  تجلیل از خاطره خوب و یا تلخ به صورت دهه برگزار می شود مانند دهه فجر و دهه ولادت رسول اکرم (صلی الله علیه وآله) و  دهه فاطمیه و غیره.

سوماً: به خاطر این که در طول ده روز فرصت مناسی باشد برای تبین اهداف عالی حضرت سید الشهداء علیه السلام و فلسفه سوگواری برای آن حضرت مانند:

۱ .  حیات مجدد اسلام  واحیای سنت .

۲ .  حفظ مکتب و شریعت بود .

۳ .  تحکیم باورهای دینی مردم با آشنا شدن توده هابا معارف دینی.

۴ .  پیوند عمیق عاطفی میان امت والگوهای راستین.

۵ .  اعلام وفاداری نسبت به مظلوم و مخالفت با ظالم

چرا عزاداری امام حسین علیه السلام را قبل از شهادت ایشان می‌گیریم در حالی که عزاداری باید بعد از شهادت باشد.

۱: روایتی از قول امام رضا علیه السلام است که فرموده‌اند: انَ اَبی اِذا دَخَلَ شَهْرُ الْمُحَرَّمِ لا یُری ضاحِکاً وَ کانَتِ الْکِاَّبَهُ تَغْلِبُ عَلَیْهِ (۱) یعنی: هرگاه ماه محرّم فرا می‌رسید، پدرم (موسی بن جعفرعلیه السّلام) دیگر خندان دیده نمی‌شد و غم و افسردگی بر او غلبه می‌یافت. این روایت خود گواه بر این است که سیره خود معصومین بر این بوده که از آغاز محرم عزاداری می‌کردند.

۲: از آنجا که حادثه کربلا در سالهای قبل اتفاق افتاده در هر صورت (چه بعد از عاشورا عزا داری شود و چه قبل از عاشورا) بعد از واقعه خواهد بود.

۳: کاروان امام حسین روز دوم محرّم سال ۶۱هجری وارد کربلا شد (۲)، بعد از آن سپاه کوفیان به تدریج وارد شدند و عزا و مصیبت خاندان اهل بیت (ع) از‌‌ همان زمان آغاز شد. یعنی در واقع مصیبت و سختی خاندان اهل بیت، مدت‌ها قبل از عاشورا آغاز شده بود. سپس روز نهم (تاسوعا) کاروان امام را محاصره کامل کرده وروز دهم (عاشورا) آن بزرگوار و یارانش را به شهادت رساندند. بنابراین چون اصل گرفتاری حضرت از دهۀ اول محرم آغاز شده است، پیروان حضرت از اوّل محرم عزاداری می‌کنند.
۴: عشق و محبت به اباعبدالله الحسین باعث شده دوستداران آن حضرت پیش از تاسوعا و عاشورا سیاهپوش شوند

۵: این عزاداری یک عزاداری معمولی نیست بلکه تبدیل به فرهنگ فراگیر شده لذا زمان و مکان خاصی ندارد.

۶: مراسم عزاداری سید الشهداء بستگی به عرف منطقه و جامعه دارد لذا اگر در جایی عزاداری بعد از تاسوعا و عاشورا باشد اشکالی ندارد. ودر ایران اینگونه رسم شده که از ابتدای محرم عزا داری می‌کنند.

 

مجالس عزاداری امام حسین(ع)- چرا دهه اول محرم عزاداری می کنیم-لزوم توجه به گسترش به هیئت های هفتگی

چرا بعد از شهادت امام ‌حسین (ع)، عزاداری‌ها تمام می‌شود؟

یکی از نکات قابل تاملی که در عزاداری اباعبدالله الحسین (ع) در کشور به چشم می‌خورد، این است که هیات‌های مذهبی هنوز عاشورا آغاز نشده به عزاداری می‌پردازند، اما بعد از عاشورا که امام حسین(ع) به شهادت می‌رسد و اصحاب و یاران حضرت به اسارت می‌روند، هیات‌ها جمع می‌شوند که این امر خود جای بسی تامل دارد.

توصیه یاد و خاطره شهدا : باتوجه به مطلب بالا مسئولین امر باید به این مورد توجه کرده و به گسترش هیئت های هفتگی  توجه بیشتر وبا تمام توان به برگزاری جلسات هیئت های هفتگی کمک کنند.

 

غم و مصیبت اهل بیت (ع) از همان آغازین روزهای ماه محرم آغاز می‌شود و از دوم این ماه که کاروان امام حسین (ع) به صحرای کربلا می‌رسد، این حزن  و زاری دو چندان می‌شود.

اما درباره عزاداری‌هایی که در جامعه برگزار می‌شود و همه آن از رویِ ارادت به سیدِ و سالار شهیدان است، باید به نکاتی توجه کنیم؛ از جمله اینکه چرا بعد از روز عاشورا، مراسم‌های عزاداری هم برچیده می‌شوند و دیگر خبری از خمیه‌های عزا نیست؟ درحالیکه در این روز تازه امام حسین (ع) و یارانش به شهادت رسیده و اهل یت ایشان به اسارت درمی‌آیند.

به نظر باید این امر در جامعه ترویج پیدا کند که محرم و عزاداری اباعبدالله فقط به ۱۰ روز ابتدایی این ماه محدود نشود.

گفته های یک مدرس حوزه علمیه

«حجت‌الاسلام والمسلمین بهرام دلیر»، مدرس فلسفه عالی و عرفان حوزه علمیه قم در این‌باره با اشاره به اینکه محرم در واقع نماد عزاداری یک ملت محسوب می‌شود، اظهار کرد: در رابطه با این نماد عزاداری بحث‌هایی وجود دارد که گاهی تحریف‌هایی در آن‌ها رخ داده و در طول زمان معاصر محور بحث‌های اباعبدالله و محرم متأسفانه به دست کسانی افتاده است که فقط از دار دنیا یک سرمایه حنجره دارند و معرفت و عرفانی در نهاد برخی از آن‌ها وجود ندارد و گاهی بی‌ادبی‌ها و بی‌اخلاقی‌هایی از آن‌ها سر می‌زند که قطعا امام حسین (ع) نیز از این رفتار راضی نیست.

ایشان خاطرنشان میکنند:

 اینکه در دهه اول محرم صرفا برخی هیأت‌ها عزاداری می‌کنند و بعد از آن دیگر خبری از عزاداری نیست، جای کار بسیار زیادی دارد. امام حسین (ع) در روز عاشورا شهید می‌شود و عزاداری اصلی از همان روز تا دهه آخر صفر که اربعین است باید برگزار شود، ولی می‌بینیم که امام حسین (ع) هنوز شهید نشده است مردم عزاداری و سیاه پوشان را آغاز می‌کنند و کلا در روز عاشورا مراسم تمام می‌شود.

این مدرس فلسفه عالی و عرفان حوزه علمیه قم تصریح کرد:‌ ما پس از برگزاری هر دوره عزاداری باید به حقیقت و معنای واقعی کربلا پی ببریم، اما متأسفانه این امر در جامعه ما وجود ندارد. یکی از زوایای برجسته عاشورا بردباری و صبوری است که در بین اهل بیت (ع) شاهد آن هستیم؛ اما آیا در عزاداری‌های ما نیز این سبک‌ها در بین مردم ترویج پیدا می‌کند و آیا سبک زندگی اجتماعی ما از محرم سال گذشته نسبت به امسال تغییراتی داشته است؟

دلیر تأکید کرد: شجاعت و جانثاری، ترویج نماز اول وقت و امثال این‌ها جزء افکار و اندیشه‌های برجسته عاشورا و اباعبدالله (ع) است. متأسفانه در برخی مواقع می‌بینیم که محرم در بین ما به سمت دیگری می‌رود، در حالیکه اهداف اباعبدالله (ع) به سمت دیگری. محرم مجموعه‌ای از باورهاست که نمونه این باور را در شب عاشورا می‌بینیم. ما باید این‌ها را تجزیه و تحلیل کنیم تا محرم سال آینده که می‌آید، اندیشه‌محوری در جامعه ما در رأس امور باشد نه مداح محوری.

وی یادآور شد: زمانی که محرم را به مداحی و فقط صدا سپردیم، دیگر نمی‌توانیم افکار اباعبدالله (ع) را در جامعه پیاده کنیم. برخی در بین این عزیزان هستند که سواد دارند، اما اغلب‌شان معرفت چندانی نسبت به قیام عاشورا ندارند. مجددا تأکید می‌کنم که:

 دهه محرم از عاشورا شروع می‌شود. یکی از مواردی که باید به آن در عزاداری‌ها پرداخت همین امر است که هیات‌ها فقط  ۱۰ روز اول عزاداری می‌کنند.

مجالس عزاداری امام حسین(ع)- چرا دهه اول محرم عزاداری می کنیم-لزوم توجه به گسترش به هیئت های هفتگی

سابقه تاریخی عزاداری در دهه اول ماه محرم

نقش عزاداری در حفظ فرهنگ عاشورا مهم است و آثار و برکات خوبی برای بشر داشته و خواهد داشت. افزون بر این، کاروان امام حسین (ع) روز دوم محرّم سال ۶۱ هجری وارد کربلا شد، پس از آن سپاه کوفیان به تدریج وارد شدند و عزا و مصیبت خاندان اهل بیت(ع) از همان زمان آغاز شد. بنابراین چون اصل گرفتاری حضرت از دهه اول محرم آغاز شده است، پیروان حضرت از اول محرم عزاداری می‌کنند.

عزاداری از ابتدای محرم سابقه تاریخی دارد. آغاز عزاداری در دهه اول محرم آن هم به صورت فراگیر همانند عزاداری امروزه را می‌توان از عصر معزالدوله دیلمی از سلسله آل بویه دانست. (۱)

معزالدّوله اولین کسی است که فرمان داد مردم شیعه بغداد در دهه اول محرم برای حضرت امام حسین (ع) سیاه بپوشند و بازار را سیاهپوش کنند و در روز عاشورا دکان‌ها را ببندند و از طباخی جلوگیری کنند و تعطیل عمومی اعلام کنند. این مراسم در تمام کشورهای اسلامی از جمله ایران تا اوایل سلطنت سلجوقیان معمول بود که تا به امروز ادامه دارد. (۲)

منابع:

۱.مرتضی مطهری، مجموعه آثار، ج ۱۷، ص ۹۴

۲.جواد محدّثی، فرهنگ عاشورا، ص ۳۱۳

منبع:سایت یاد و خاطره شهدا

۲ دیدگاه برای “مجالس عزاداری امام حسین(ع)/ چرا دهه اول محرم عزاداری می کنیم؟”

ذاکر کربلا دی ۱۳ام, ۱۳۹۵ در ۳:۵۲ ب.ظ

سلام و تشکر از شما التماس دعای خیر

محمودیان فروردین ۳۱ام, ۱۳۹۷ در ۳:۵۶ ب.ظ

یاحسین!
من اگر گریه برایت نکنم میمیرم
ممنون
التماس دعا

پاسخ دهید

دیدگاه شما

تویتر خوشمزه فیس بوک دیگ StumbleUpon بوز تکنوراتی

بهینه سازی پوسته : پک سنتر
آماده شده توسط : ماندگار وب